Ο Γεράσιμος-Ανδρέας Χοϊδάς δίνει ιδιαίτερη σημασία στο να παίζει κανείς σε ιστορικά όργανα ή σε πολύ καλής ποιότητας αντίγραφα. Η μουσική του παρελθόντος αποκτά νόημα μόνο όταν παίζεται στα όργανα για τα οποία γράφτηκε, ενώ μόνο έτσι μπορούμε να αναπαράγουμε το ηχητικό ιδεώδες του κάθε συνθέτη. Από την άλλη, δεν έχει νόημα η χρήση ιστορικών οργάνων ή αντίγραφών τους, εάν αυτά δεν βρίσκονται σε άριστη κατάσταση, ή δεν είναι υψηλής ποιότητας.

Ο Γ. Χοϊδάς παράγγειλε για το
Εργαστήριο Μπαρόκ Μουσικής του Ωδείου Κόνταλυ , τσέμπαλο-κόπια Mietke, που κατασκευάστηκε από τον William Jurgenson στη Γερμανία το 2002. Ο Jurgenson εμπνεύστηκε από τα 3 τσέμπαλα Mietke που σώζονται, τα μελέτησε και κατασκεύασε ένα δίσκαλο Mietke με 2x8’ και 1x4’. Το τσέμπαλο αυτό που όμοιό του σε ποιότητα ήχου και κατασκευής δεν υπάρχει στην Ελλάδα, χρησιμοποιεί το “Εργαστήριο Μπαρόκ Μουσικής” και ο Γ. Α. Χοϊδάς στις συναυλίες του.

Ο
Michael Mietke υπήρξε ένας από τους πιο καταξιωμένους κατασκευαστές τσεμπάλων του 18ου αι. Και το όνομά του έχει σχετιστεί με αυτό του Μπαχ. Τα τσέμπαλα κατασκευής Mietke ήταν δημοφιλή σε όλο τον 18ο αι. Ο Mietke υπήρξε κατασκευαστής τσεμπάλων της Αυλής του Βερολίνου.

Στα τσέμπαλα του Mietke μπορεί να ερμηνευτεί η μουσική ολόκληρου του 18ου αιώνα καθώς και παλαιότερη μουσική όπως Sweelinck ή Froberger. Χάρη στον αρκετά ιταλικό ήχο τους, ακόμα και η μουσική συνθετών όπως ο Frescobaldi αποδίδεται άψογα στα υπέροχα αυτά όργανα. Το όργανο της φωτογραφίας (δεξιά) βρίσκεται στο μουσείο Helsinglands της Στοκχόλμης. Δύο ακόμα Mietke, ένα με μονό και ένα με διπλό κλαβιέ, βρίσκονται στο ανάκτορο Charlottenburg στο Βερολίνο.


Ένα ακόμα τσέμπαλο κορυφαίας ποιότητας έχει παραγγείλει ο Γ. Χοϊδάς από τον ιταλό κατασκευαστή Andrea Restelli. Πρόκειται για κόπια Christian Vater, γερμανικού τσεμπάλου του 1738. Είναι ένα όργανο με εξαιρετικό ηχόχρωμα, κατάλληλο για ολόκληρο το ρεπερτόριο του 18ου αιώνα, τόσο γερμανικής όσο και γαλλικής μουσικής. Η άφιξή του στην Ελλάδα υπολογίζεται στα τέλη του 2007.

"είμαι πεπεισμένος πως τα όργανα άλλων εποχών μπορούσαν να παράγουν ηχοχρώματα και άλλα εφέ τα οποία είναι αδύνατον να αναπαραχθούν από τα σημερινά όργανα...

...οι συνθέσεις γράφονταν από τους δημιουργούς ειδικά για αυτά τα όργανα και μόνο παιγμένες σε αυτά αποκτούν ολόκληρη την αξία τους. Στα σημερινά όργανα πραγματικά αδικούνται..."

Anton Rubinstein, 1892